» Arnold Bruggink neemt afscheid na bijna twintig seizoenen

Wat is dit?

Wo. 08/06/2011

In het tijdschrift Voetbal International van week 23 staat een uitgebreid interview met Arnold over zijn voetbalcarrière, deze is hieronder te lezen.


'Ik wil ook een beetje leven'

Na achttien jaar profvoetbal, 447 competitiewedstrijden en 127 goals zet Arnold Bruggink (33) een punt achter zijn loopbaan. 'Op mijn eigen manier heb ik een prachtige carrière kunnen realiseren.' Een terugblik.


1993-1997: FC Twente
99 competitieduels, 34 goals


Arnold Bruggink: 'Achteraf gezien is de begintijd de leukste periode van je profcarrière. Als jong broeke speelde je nog onbezorgd voetbal. Ik was een dribbelaar aan de linkerkant en dacht Wat kan mij het schelen, ik ga lekker acties maken. In het begin verbaasde ik me ook. Jan van Halst kon je helemaal verrot schelden of gaf je op de training een verschrikkelijke schop. Nico-Jan Hoogma, óók, dat waren wel bikkels. Ik was het grote talent, werd uitgetest. Uiteindelijk gaat het erom dat je je laat zien. Hoe of waar je binnenkomt, als jij kunt voetballen, word je heel snel geaccepteerd.'
'Rob Baan liet me debuteren in Het Diekman tegen Go Ahead Eagles. Ik weet nog dat Peter Rufai, de koningszoon uit Nigeria, in het doel stond. Daags ervoor was Baan bij me gekomen. "Prince Polley en Michael Mols zijn geblesseerd, jij speelt morgen in spits", zei hij. Toen heb ik wel even staan shaken. Tijdens de wedstrijd miste ik twee aardige kansen. Het commentaar van Evert ten Napel 's avonds op tv zal ik nooit vergeten: Bruggink, groot talent, mist nog wel wat kracht.'
'In mijn laatste seizoen eindigden we in de Eredivisie als derde. We hadden een mooi elftal met onder meer John Bosman, Michel Boerebach, Sander Boschker, Juul Ellerman, Paul Bosvelt, Berthil ter Avest en Theo ten Caat. Ergens in het voorjaar stonden we zelfs tweede. Uit de RKC is de boel toen in elkaar gedonderd. Als we die wedstrijd zouden winnen, konden we koploper worden. Met die druk konden we duidelijk niet omgaan. Na een half uur stonden we met 3-0 achter.'
'Tijdens dat jaar kwam ik tot de conclusie dat ik me verder wilde ontwikkelen en naar PSV wilde vertrekken. Trainer Hans Meyer vond dat helemaal niets, hij vond dat ik zeker nog één jaar bij FC Twente moest blijven. Ik had dat seizoen alle wedstrijden gespeeld, maar uitgerekend in het laatste thuisduel met NAC zette Meyer me op de bank. Hij wilde zogenaamd met het elftal van volgend seizoen spelen, maar ik vond het knap kinderachtig. Een paar maanden leater was Meyer zelf ook weg. Zo is de voetballerij óók.'



1997-2003: PSV
152 competitieduels, 59 goals, 3 kampioenschappen, 4 keer de Johan Cruijff Schaal


'Vanaf het begin voelde ik me bij PSV thuis en dat zit 'm vooral in De Herdgang. De mensen daar zorgen voor een relaxte sfeer waarin iedereen wel heel goed het besef krijgt ingepeperd dat je geen twee wedstrijden achter elkaar mag verliezen. Daarvoor ging je naar PSV: om kampioen te worden. Dat was bijna een verplichting. Mijn eerste jaar verliep dan ook behoorlijk onrustig. We hadden een wereldelftal met Luc Nilis, Jaap Stam, Arthur Numan, Phillip Cocu en Stan Valckx. Maar we eindigden op zeventien punten achter Ajax. Met zo'n ploeg, dat kon niet waar zijn. De hele ploeg viel daarna ook uit elkaar en Dick Advocaat ging naar Glasgow Rangers.'
'Advocaat werd opgevolgd door Bobby Robson en onder hem hebben we veel ergernissen en gezeik gehad. Onderling, maar ook richting Robson. Als ik met ploeggenoten van toen terugkijk liggen we nog steeds in een scheur, want eigenlijk was het een geweldige periode. Uiteindelijk werden we dat seizoen derde en haalden we de voorronde van de Champions League. Hoe we dat voor elkaar hebben gekregen is eigenlijk veel knapper dan welk later kampioenschap ook.'
'We hadden destijds ik weet niet hoeveel nationaliteiten in de selectie. Het was een mengelmoes van Brazilianen, Portugezen, Litouwers, Roemenen, Russen en ik weet niet waar ze allemaal vandaan kwamen. Uiteindelijk hebben Luc Nilis en Ruud van Nistelrooij ons dat seizoen op de been gehouden. Dat was voor hen wel zwaar. Wij kregen elke wedstrijd vier goals tegen, dus zij moesten er elke wedstrijd sowieso al vijf maken.'
'Met Robson hebben we ons kapot gelachen. Liepen we op De Herdgang naar de parkeerplaats en hoorden we steeds tok . Bleek Robson achter een heg in trainingspak en op voetbalschoenen balletjes weg te slaan. "Mijn golf is stukken beter dan jullie voetbal," zei hij dan. De laatste wedstrijd van dat seizoen bij FC Utrecht zal ik ook nooit vergeten. Ik had de winnende goal gemaakt, het was een ongekende lucky, want de bal ging via mijn kop en schouder over de keeper. In de kleedkamer was het na afloop een dolle boel. Ongemerkte liet Robson toen dokter Van den Hoogenband bellen naar zijn eigen telefoon. Het ding rinkelde, wij keken op en Robson zei: 'Hello. Daarna ging hij verder: "Stil jongens, stil, het is de paus! Hij wil ons feliciteren. Unbelievable, the pope!" Geniale man.'
'Na Robson kwam Erik Gerets en die had geweldige trainingen. Hij kwam elke dag weer met andere oefenstof en maakte ons twee seizoenen achter elkaar kampioen. Onder hem heb ik in het seizoen 1999/2000 ook mijn beste periode gehad. Ruud van Nistelrooij was lang geblesseerd, waardoor ik met Luc Nilis in de spits ging spelen. Ik maakte er negentien. Later hebben mensen altijd tegen me gezegd: "Toen had je weg moeten gaan." Maar ik dacht: Ik heb één goed seizoen gehad, ik wil er nog zo één. En laten we wel wezen: als je in die periode bij PSV in de spits speelde, kreeg je elke wedstrijd vier kansen. Dan kan het rap gaan met de goals.'
'Guus Hiddink vind ik de beste trainer die ik heb gehad. Niet alleen omdat we opnieuw kampioen werden, maar omdat hij werkt op een manier die het dichtst bij mijn karakter staat. Hij is tactisch sterk en heeft het vermogen mensen om zich heen te verzamelen die ook heel goed zijn. Fred Rutten en Erwin Koeman waren destijds zijn assistenten. Daarnaast is hij vooral een sterke people manager.'
'De eerste keer dat ik hem een hand gaf zei Hiddink: "Hé Nol". Ik nog eerst denken. Hé, zei hij nu echt Nol tegen mij? Slechts familie en naaste vrienden noemen me zo. Hiddink had zich dus voorbereid en dat maakte direct indruk. Hij heeft wel een paar keer flink achter me aan gezeten, omdat hij ook wel wist dat ik dat af en toe nodig had. Dat liet-ie dan vallen tegen andere mensen. "Ik ga Bruggink even op scherp zetten." Echt testen of je dat kon, of je daar klaar voor was.'
'Vaak observeerde Hiddink eerst een tijdje, vervolgens wist hij hoe de zaken en de mensen in elkaar staken en dan ging hij tekeer. In de eerste week van Hiddink bij PSV kwam Mateja Kezman in de middencirkel om een bal te halen en die sprong vervolgens drie meter bij hem van de voeten. Hiddink legde direct de training stil en sprak Kezman toe. "Als jij nog één keer in het middenveld verschijnt, kom je naast me op de bank zitten en wordt dat je plek voor de rest van het seizoen." We hebben Mateja het hele seizoen niet meer op het middenveld gezien en hij legde er 34 in. Zo zette Hiddink de dingen neer.'



2003-2004: Real Mallorca
26 competitieduels, 7 goals.


'Op Mallorca heb ik een wereldtijd gehad die ik voor geen goud had willen missen. Ik heb er veel levenservaring opgedaan en de Primera División is geweldig om mee te maken. Al moet het niet overdreven worden: vanaf de middenmoot tot aan de onderkant zie je veel duels die niet om aan te gluren zijn. Onze verdedigers bijvoorbeeld, konden geen bal rechtuit schieten. Zij stonden je verbaasd aan te kijken als je tijdens het afwerken vier ballen achter elkaar in dezelfde hoek tegen het net schoot. Hè, kan dat ook? Zij stonden er alleen om te koppen en te tackelen en de bal zo snel mogelijk in te leveren bij de verdedigende middenvelder. Dan begon het voetballen pas.'
'De benadering op Mallorca was professioneel, maar wel anders. Ik wond me eens behoorlijk op omdat we een oefenpotje tegen amateurs met slechts 1-0 wonnen. "Maak je niet druk," zeiden mijn medespelers. "We hebben toch gewonnen en daar gaat het om." De echte topsportbeleving was er echter niet. Als we verloren nam het publiek een houding aan van: Wat geeft het, vanavond gaan we even lekker goed uit eten. Sportief heb ik er een goed jaar gehad, Europees maakte ik er ook nog drie. Luis Aragonés, de coach, zei nog: "Volgend seizoen gaan we leuk door, ik hoop dat je er dan nog een paar meer maakt." Kort daarna werd Aragonés echter bondscoach van Spanje.'
'Zijn opvolger was Benito Floro en hem noemden ze in Spanje De Professor . Hij ging 's ochtends voor het schoolbord staan waarop hij een mens en een aap had getekend. Vervolgens legde hij ons uit dat wij afstammelingen waren van de apen. Hoe dat ons gedrag heeft beïnvloed, hoe onze hersenen werken.... Na drie minuten keek iedereen elkaar aan: Wat is dit nou weer, dan? Later werd Floro zelfs nog technisch directeur bij Real Madrid. Hè? , dacht ik, toen ik dat hoorde.'
'Op de laatste dag van de transfermarkt haalde Floro nog even vijf spelers met wie hij eerder had gewerkt. Zo gaat dat in Spanje. Cirkeltjes. Ik kreeg van hem te horen dat hij me niet meer nodig had. Veel mensen zeiden: "Arnold, blijf zitten, want die man staat over drie maanden op straat." Uiteindelijk is dat ook gebeurd maar ik was er wel klaar mee. Alleen: op de laatste dag van de transfermarkt kun je niet zoveel kanten meer op. Maar uiteindelijk is dat geen excuus. Ik ben destijds ook naar Mallorca gegaan vanuit het idee dat het een goede opstap zou zijn naar een leukere of grotere club. Dat dat niet is gelukt, is vooral mijn eigen verantwoordelijkheid.'



2004-2006: SC Heerenveen
53 competitieduels, 7 goals


'Een verloren periode? Hmm, dat gevoel heb ik er zelf ook weleens bij gehad. In mijn eerste jaar had ik een paar spierblessures en werd ik vaak opgesteld als een soort linkermiddenvelder. Ik moest veel verdedigen en dat was niet echt mijn plek. Eigenlijk heb ik alleen aan het laatste half jaar voldoening overgehouden. Klaas-Jan Huntelaar was verkocht aan Ajax, ik speelde in de spits en ik speelde goed.'
'Weet je wat het is: Ik had verwacht dat de omschakeling van Spanje naar Nederland gemakkelijker zou zijn. Ik dacht: Ik maak vijftien goals in één seizoen en ik ga weer ergens anders naartoe. Dat ga ik met mijn kwaliteiten gewoon doen. Daar heb ik me heel lelijk in vergist en dat ligt vooral aan mezelf.'
'Met Gerjan Verbeek heb ik veel discussies gehad, maar de samenwerking vond ik wel interessant. Bij elke club waar hij werkt zet hij wat neer. Hij heeft een bepaalde voetbalfilosofie en houdt daar heel strikt aan vast. Zo train ik en dat zijn mijn rustperiodes, en daardoor wist je acht weken van tevoren al wat je in een bepaalde periode ging doen. In mijn ogen zijn er meerdere wegen en daarover hebben we vaak gediscussieerd. Dat ging altijd op een respectvolle manier. Toen ik naar Hannover ging, kreeg ik nog een brief van twee A4tjes over hoe hij onze relatie en samenwerking zag. Mooi'.
'Een keer was ik helemaal klaar met hem. We speelden een oefenwedstrijd bij Arminia Bielefeld. Huntelaar en Georgios Samaras speelde in de spits, ik moest een beetje van links komen. Binnendoor, buitenom, het was allemaal ingewikkeld. Verbeek stond dan ook continu langs de kant naar me te schreeuwen. Op een gegeven moment was ik het zat en schreeuwde terug: " Hou nu eens je bek. Twee minuten later was het: "Bruggink, kom maar, wisselen." Riemer van de Velde zat destijds op de bank. Hij stak zijn duim naar me op. Riemer vond het wel mooi dat iemand een keer tegengas gaf.'



2006-2010: Hannover '96
111 competitieduels, 20 goals


'En toen gingen we naar Duitsland.....Zo! Nooit gedacht. Jeetje, Hannover, wat moet ik daar nu gaan doen? Zo ben ik ernaartoe gegaan. Totdat ik er was, het stadion zag en de mensen ontmoette. Top gewoon. Het belangrijkste blijft altijd dat de mensen je graag willen hebben. Dat was ook zo toen ik van FC Twente naar PSV ging. Ik had destijds ook een gesprek met Ajax waarin ik een ingewikkeld tactisch plaatje kreeg voorgeschoteld hoe ze wilden dat ik ging spelen. Dick Advocaat en Harry van Raaij gaven me een shirt en zeiden alleen maar: "Arnold, we willen je gewoon heel graag hebben." In Hannover was dat ook zo. Trainer Peter Neururer wilde me al halen toen hij nog bij VfL Bochum zat en ik bij PSV speelde.'
'Na drie wedstrijd werd Neururer al ontslagen, mijn beginperiode was dan ook niet je van het. Ik moest heel erg wennen aan het Duitse voetbal. Zet een nieuwe speler op de training in een goede rondo en je weet meteen: hij kan wel of niet mee. Dat was het probleem dus niet. Maar in de wedstrijden was het anders. Je hoefde echt geen bal terug te spelen om even op balbezit te spelen. Vonden ze helemaal niks. Ze wilden dat je veel liep, langdurige acties maakte en voordat de bal over de zijlijn rolde nog even een sliding eruit gooide. Het was niet helemaal mijn denkwijze over voetbal, maar jij moet je daarin aanpassen.'
'Als het niet loopt, ga je harder werken, meerennen en meeverdedigen. Vaak werkt dat alleen maar contraproductief. Op een gegeven moment ben ik meer risico gaan nemen. Ik liet mijn man lopen en bleef wat vaker hangen. Op het moment dat we dan in balbezit kwamen, was ik de vrije man en ging die bal naar mij. Dan kon het gaan beginnen. Ik kreeg in de gaten dat het zo werkte in Duitsland. Als je beslissend was, met een pass of met een goal, dan was het voor de buitenwacht een en al hosanna. Na een paar goals stond er in Bild al Brug-King. Of Rückrunde Bomber.
'De organisatie in Duitsland is top. Huis, verzekering, Nederlandse tv, internet; werkelijk alles werd voor je geregeld zodat je je alleen maar met voetbal bezig hoefde te houden. En dan zaten die Duitsers nog altijd te zeiken. We hadden bijvoorbeeld een sauna in de kleedkamer, daar konden wel vijftien mensen tegelijk in, zo groot. Een paar spelers die van Bayer Leverkusen kwamen, vonden het echter helemaal niets. Zij waren klimaatkamers en zo gewend. Tja... In Spanje moesten we alles zelf regelen, dat had ook wel iets en heeft ons in ieder geval erg geholpen. Mijn vrouw Inge en ik spraken daardoor snel de taal en konden goed integreren.'
'Ik vond de vier jaar in Duitsland geweldig. Contractueel kon ik nog een jaar doorgaan in Hannover, financieel was dat ook beter geweest. Maar met de zelfmoord van Robert Enke, onze keeper, was het laatste seizoen heel heftig geweest. Ik werd daarna aanvoerder, we kwamen in een zware degradatiestrijd terecht. In de laatste wedstrijden had ik met een paar goals een belangrijke bijdrage in het feit dat we niet degradeerden. Dat was een mooie afsluiting, het was goed zo. Ik was gewoon klaar.'



2010-2011: FC Twente
6 competitieduels, 0 goals


'Ik tekende pas in oktober en daarna had ik nog drie maanden nodig om echt fit te worden. Ik was ook niet speelgerechtigd voor de wedstrijden in de Champions League, dus in het begin hing ik er voor mijn gevoel toch een beetje bij. Maar goed, dat wist ik na het eerste gesprek met trainer Michel Preud'homme. "Ik weet wat je kwaliteiten zijn, als het nodig is zal ik je gebruiken," zei hij. "Zo niet, dan verwacht ik dat je positief blijft en een prof bent." Die rol heb ik geaccepteerd, ik heb precies gedaan wat er van me werd verlangd.'
'Die zes wedstrijden stelden natuurlijk niets voor. Iedereen heeft zijn rol, de mijne was dit keer marginaal. Mijn voldoening haalde ik uit de trainingen. Op dinsdag en woensdag speelden we vaak acht-tegen-acht, waarbij je met jongens van de basisplaats samenspeelde. Daarna ging ik met een goed gevoel naar huis. Ah lekker. Ik heb me weer even kunnen laten zien.'
'Ik heb er geen moment spijt van gehad dat ik ben teruggekeerd bij FC Twente. Ik heb kunnen zien en voelen hoe de club enorm is veranderd. Er heerst bij FC Twente nu een topclubmentaliteit. De randzaken zijn zo geregeld dat ik dacht: Zijn ze al zó ver? En de club heeft kunnen zien hoe ik ben gegroeid in mijn voetbalopvatting en als mens. FC Twente heeft me gevraagd in de jeugdopleiding te komen werken. Ik ga samen met John de Jong de trainerscursus doen en er liggen wat mogelijkheden bij Sport1 en Eredivisie Live. Ik ben niet bang voor het zogenaamde zwarte gat, er komt echt wel iets op mijn pad waarin ik ook weer mijn weg ga vinden.'
'Ik sluit een prachtige carrière af, zonder frustraties. Halverwege heb ik die wel gehad, omdat iedereen maar bleef herhalen: Allemaal leuk en aardig, maar er zit veel meer in die Bruggink. Op een gegeven moment kon ik daar niets mee en heb ik helemaal geaccepteerd hoe het was. Daarna ben ik ook meer gaan genieten. Ik heb in Spanje en in de Bundesliga gespeeld, op een manier die helemaal bij me past. Ik kan niet alleen de totale focus op voetbal hebben en in een tunnel gaan zitten, ik wil ook een beetje leven. Ik ben niet gemakzuchtig, maar misschien wat relaxter in sommige dingen. Als ik terugkijk op mijn voetbalcarrière denk ik óók: Ik heb de Spaanse en de Duitse taal geleerd. Ik heb op Mallorca een heerlijke eetcultuur ontdekt. Als we daar vrij waren ging ik niet in het krachthonk zitten, maar pakte ik met mijn vrouw de auto om het eiland te verkennen. Dat soort zaken is voor mij ook belangrijk en als totaalplaatje geeft het mij een supergoed gevoel.'

© Interview met 'Voetbal International', week 23
[ terug... ]Omhoog


Maak vrienden

Arnold op Twitter

  • Arnold is te volgen op twitter via de volgende link: twitter.com/Brug17

Bezoekersteller

  • sinds augustus 2009

'Fansite gemaakt door: Anke Mütze' Copyright 2002-2017